„Obcy: Dramat w pięciu aktach” Augusta von Kotzebue jest dramatem napisanym na początku XIX wieku. Akcja dzieje się w Niemczech i dotyczy złożonych tematów takich jak miłość, zdrada oraz społeczne konsekwencje niewierności. Główny bohater, nazywany Obcym, charakteryzuje się głębokim smutkiem i antropofobią, ale w tych samych momentach pokazuje też empatię, zwłaszcza wobec osób cierpiących na skutek trudności społecznych. W prologu dramatu poznajemy różnych bohaterów, w tym Obcego i Franciszka, którzy dyskutują o swoich poglądach na ludzkość i naturę dobroci. Odrzucenie obcym wobec społeczności jest wyraźne, gdy rozmawia o trudnościach starca, podkreślając swój brak chęci pomocy ze względu na silny sceptycyzm wobec ludzkiej natury. Ten dialog otwiera drogę dla tematów emocjonalnego cierpienia i alienacji, które dalej są eksplorowane poprzez spojrzenia na życie innych postaci, np. pani Haller, która wygląda smutnie i ma skrytą przeszłość. Narasta napięcie między osobistymi cierpieniami a pragnieniem więzi z innymi ludźmi, co nawiązuje do związków pomiędzy miłością a żalem, które rozwiną się w toku całego dramatu.