Edgar Allan Poe’nun “Olağanüstü Hikayeler” adlı eseri, 19. yüzyılın ortalarında yazılmış kısa hikayelerden oluşmaktadır. Bu koleksiyon, delilik, ölüm ve doğaüstü unsurlar gibi temaları işleyen karanlık ve ürkütücü hikayeler içermektedir. Poe’nun karakteristik tarzı, karakterlerinin derinlemesine psikolojik analizini içerir; okuyucuları sık sık bu karakterlerin korkuları ve takıntılarıyla yüzleştiren bu anlatım biçimi, hikayelere ürkütücü bir atmosfer katmaktadır. Koleksiyonun başlangıcında yer alan giriş bölümü, edebiyatın doğasını tartışarak, birçok kişinin edebi eserlerde “çöküş” olarak gördüğü şeylerin aslında beklenmedik gerçekler ve zevkler barındırabileceğini öne sürmektedir. Ardından “Kötülük Şeytanı” ve “Siyah Kedi” gibi hikayelerle insanın irrasyonelliği ve insanları korkunç eylemlere sevk eden karanlık dürtüler ele alınmaktadır. “Kötülük Şeytanı”nda anlatıcı, kötü şeyler yapma konusundaki açıklanamaz isteği düşünürken; “Siyah Kedi”de bir adamın suçluluk duyguları ve sevdiği bir hayvana karşı yaptığı zalimliklerin etkileriyle deliliğe sürüklendiği anlatılmaktadır. Bu tür psikolojik acı ve ahlaki belirsizlik temaları, Poe’nun eserlerinin karakteristik olan ürkütücü atmosferini oluşturmaktadır.
Bu kitap hakkındaki Wikipedia sayfası: fr.wikipedia.org/wiki/Nouvelles_histoires_extraordinaires