„Krytyczne rozpatrzenie popularnego pojęcia dżihadu“ autorstwa Cherágha Ali to naukowe dzieło napisane w końcu XIX wieku. Celem tej książki jest rozwikłać mity dotyczące zrozumienia dżihadu w islamie, zwłaszcza temat tego, czy wojny prowadzone przez Mahomeda należały do działań agresywnych, a nie obronnych. Autor twierdzi, że te konflikty były konieczną odpowiedzią na prześladowania, a islam w żaden sposób nie popiera przymusowej konwersji ani agresji wobec niewierzących. Wstęp do książki stanowi podstawę dla krytycznego rozpatrzenia powszechnie przyjętych wyobrażeń o dżihadzie, podkreślając, że wojny Mahomeda miały przede wszystkim charakter obronny. Cherágh Ali omawia historyczny kontekst pierwszych konfliktów Muslimów, zwłaszcza prześladowania, którym uległ Mahomet i jego wyznawcy ze strony plemienia Koreisz w Mekce. Twierdzi, że bitwy, w tym te pod Badrem i Ohadem, zostały zainicjowane przez Koreiszy, dlatego należy je uznać za akty samoobrony, a nie dążyń do zdobywania terytoriów lub nawracania niewierzących na islam. Te argumenty są prezentowane w świetle interpretacji odpowiednich ayatów Koranu; autor stara się pogodzić islamskie zasady z historycznymi wydarzeniami związanymi z działalnością Mahomeda jako lidera.