Uilyam Arnotning «Rabbimizning masallari» asari XIX asr oxirida yozilgan ilohiyotga oid sharhdir. Ushbu asar Iso Masihga nisbat berilgan masallarni o‘rganish va tushuntirishni, ularning ma’naviy hamda axloqiy ahamiyati haqida tushuncha berishni maqsad qiladi. Arnot bu masallarni Xudoning Shohligi va inson tabiati haqidagi chuqur haqiqatlarni o‘rgatish vositasi sifatida anglash muhimligini ta’kidlaydi. Kitobning kirish qismida masallarni o‘rganishga kirish berilib, ma’naviy haqiqatlarni yetkazishda adabiy shaklning ahamiyati muhokama qilinadi. Arnot masallarning murakkab g‘oyalarni hayotga yaqin, kundalik vaziyatlar orqali tasvirlash va shu tariqa ularni barcha o‘quvchilar uchun tushunarli qilishdagi o‘ziga xos qobiliyati haqida mulohaza yuritadi. U tanish qishloq xo‘jaligi manzarasida urug‘ sepuvchining harakatlarini ilohiy haqiqatni ulashish bilan qiyoslaydi va o‘quvchilarni Xudoning kalomini qabul qiluvchi maskanlar sifatida turli xil tuproqlar bilan ifodalangan qalblari haqida o‘ylashga chorlaydi. Arnotning yozuvlari ushbu masallar orqali berilgan saboqlarni o‘zlashtirishda o‘zini chuqur anglash va o‘zini sinchiklab tekshirish zarurligiga kuchli e’tibor qaratishini ko‘rsatadi.