‘De parabelen van onze Heer’ van William Arnot is een theologisch werk dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het doel van dit boek is om de parabelen die aan Jezus Christus worden toegeschreven te verkennen en te verklaren, waardoor we meer inzicht krijgen in hun spirituele en morele betekenis. Arnot benadrukt hoe belangrijk het is om deze parabelen te begrijpen als hulpmiddelen om diepe waarheden over het Koninkrijk van God en de menselijke aard te verwoorden. In het begin van het boek wordt een inleiding gegeven tot het bestuderen van parabelen, waarin wordt besproken hoe belangrijk de literaire vorm is voor het overdragen van spirituele waarheden. Arnot reflecteert ook op de unieke mogelijkheid van parabelen om complexe ideeën te verklaren door middel van alledaagse situaties, waardoor ze toegankelijk zijn voor iedereen. Hij vergelijkt het gedrag van de zaaiende in de agrarische context met het verspreiden van goddelijke waarheden, en uitnodigt de lezer om zijn eigen hart – dat wordt vergeleken met verschillende soorten grond – te beschouwen als een opslagplaats voor Gods woord. Arnots schrijven wijst erop hoe belangrijk introspectie en zelfbeoordeling zijn wanneer we de lessen die uit deze parabelen worden geleerd, verder verkennen.