„Trzy lata w szóstym korpusie” autorstwa George’a T. Stevensa to historyczny tekst napisany na końcu XIX wieku. Opowieść dokumentuje doświadczenia i wydarzenia, z którymi musieli stawić czoła żołnierze siódmej kompanii nowojorskich wolontariatów w ramach armii Potomacu podczas Amerykańskiej wojny domowej, od roku 1861 aż do zakończenia konfliktu w kwietniu 1865 roku. Za pomocą osobistych anegdot i detalicznych opisów autor stara się przedstawić autentyczny obraz trudności, bitew i bratobójczego ducha żołnierzy w tym burzliwym okresie. W początku książki opisuje formowanie siódmej kompanii w Saratoga Springs oraz ich optymistyczny wyjazd na front przy aplauzie znajomych i rodzinnych. Podczas podróży żołnierze doświadczają zmięšczenia entuzjazmu z niepokojem związanym z przyszłością, co odzwierca się w emocjonalnym chaosie powodowanym rozstawaniem się z bliskimi. Dalej opowieść pokazuje ich pierwsze doświadczenia w Waszyngtonie D.C., gdzie poznają realia wojskowego życia – rutynowe ćwiczenia, surowe warunki i choroby, które dotykały wielu żołnierzy. Autor dokonale oddaje atmosferę bratobójczego ducha i wrażliwości, charakterystycznych dla tych pierwszych dni, a także nawiązuje do trudności i cierpić, z którymi musiała stawić czoła kompania podczas prowadzonych kampanii wojennych.