„Frontiera w historii Ameryki” autorstwa Fredericka Jacksona Turnera to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. W tym tekście badany jest istotny udział amerykańskiej frontierzy w kształtowaniu charakteru narodu, demokracji i jego tożsamości. Turner podkreśla transformacyjny wpływ doświadczeń związanych z życiem na fronterze na amerykańskie społeczeństwo, twierdząc, że one doprowadziły do rozwoju unikalnych społecznych i politycznych ideali, różnych od tych europejskich. Wstęp do tego wpływowego tekstu stanowi przygotowanie do analizy ewolucji amerykańskiej frontierzy oraz pokazuje, jak rozszerzanie się osadników na zachód doprowadziło do gruntownej przemiany tożsamości i instytucji w całym kraju. Turner prezentuje swoją centralną koncepcję: frontierię jako dynamiczny punkt styku cywilizacji z dziką przyrodą. Rozmawia o zanikaniu jednolitej linii frontierzy, zaobserwowanym w spisie ludności z 1890 roku, i rozmyśla nad historycznymi konsekwencjami tej transformacji w kontekście zarówno amerykańskim, jak i europejskim. W swoim wstępie Turner nawiązuje do złożonej interakcji między doświadczeniami osadników a rozwojem amerykańskich ideali, które wykwitły w procesie ciągłego styku z dziką przyrodą i jej wyzwaniami.