کتاب «تاریخ مردم انگلستان، جلد چهارم» اثر جان ریچارد گرین، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این جلد بر دورهای موسوم به اصلاح دینی تمرکز دارد، که عمدتاً سالهای ۱۵۴۰ تا ۱۵۹۳ را دربرمیگیرد، و دگرگونیهای سیاسی، مذهبی و اجتماعی رخداده در انگلستان طی این دوران پرآشوب را بررسی میکند. گرین به تأثیر شخصیتها و رویدادهای مهم، از انقلاب پروتستانی تا واکنش کاتولیکی، میپردازد و نشان میدهد که این عوامل چگونه بر روند تاریخ انگلستان اثر گذاشتند. آغاز این جلد زمینه را برای رابطه پیچیده میان سلطنت و پارلمان فراهم میکند؛ بهویژه در دوران سلطنت هنری هشتم و تغییرات پروتستانی پس از آن در زمان ادوارد ششم. در این بخش، از اوجگیری توماس کرامول سخن گفته میشود؛ سیاستهای او در ابتدا سلطنت را تقویت کرد، اما در نهایت به چالش کشیده شدن قدرت مطلقه انجامید. متن بر قدرتگیری پارلمان بهعنوان نیرویی متعادلکننده در برابر اقتدار سلطنتی تأکید میکند و تغییرات مهم در قدرت مذهبی را شرح میدهد؛ قدرتی که از کلیسای کاتولیک به جناحهای رو به رشد پروتستان منتقل شد. گرین مراحل آغازین اصلاح دینی را بهخوبی ترسیم میکند و پویایی میان سلطنت، کلیسا و مردم انگلستان را به نمایش میگذارد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/A_Short_History_of_the_English_People