«Mon oncle et mon curé; Le voeu de Nadia» نوشتهٔ ژان دو لا برت، رمانی فرانسوی است که در سال ۱۸۸۹ منتشر شد. رِین دو لاوال، دختر یتیم شانزدهساله، زیر سلطهٔ عمهٔ مستبدش و در انزوا زندگی میکند و تنها همدمش کشیش محله است. هنگامی که پسرعموی خوشچهرهاش هنگام طوفان پناه میگیرد، رِین بیدرنگ عاشق او میشود. پس از مرگ عمهاش، او به قصر عمویش نقل مکان میکند و در آنجا درمییابد که شاید پسرعموی محبوبش برای شخص دیگری در نظر گرفته شده باشد. این داستان دلانگیز در فرانسه به موفقیتی عظیم دست یافت.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: fr.wikipedia.org/wiki/Mon_oncle_et_mon_cur%C3%A9