«Mi tío y mi cura» اثر ژان دو لا برت رمانی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. داستان ظاهراً حول زندگی دختر جوانی به نام رینا میچرخد که در خانهای دشوار، تحت فرمان عمهٔ سختگیرش و کشیش مهربان روستا، بزرگ میشود. رینا در مسیر کودکیاش با موضوعاتی چون اقتدار، آموزش و استقلال نوپایش دستوپنجه نرم میکند و در عین حال، زیرکی و سرکشی جوانانهٔ خود را به نمایش میگذارد. در آغاز رمان، با رینا آشنا میشویم؛ او خود را دختری نسبتاً ریزنقش توصیف میکند و همین امر به کشمکشهایش دربارهٔ تصویر ذهنی از خود و رابطهاش با عمهٔ قدبلند و ناخوشایندش میانجامد. پس از مرگ والدینش، رینا نزد عمهاش پذیرفته میشود؛ عمهای که تنها به خاطر منفعت مالی حاضر است او را بزرگ کند. آغاز داستان لحنی شوخطبعانه اما تأثیرگذار پدید میآورد و شخصیت شیطان رینا، رابطهٔ پرتنش اما محبتآمیزش با کشیشی که به او آموزش میدهد، و شورش خاموشش علیه اقتدار سرکوبگرانهٔ عمهاش را برجسته میکند. بدینسان زمینه برای داستانی دربارهٔ رشد، خودشناسی و تنش میان فردیت و انتظارات اجتماعی فراهم میشود.