„Moj wujek i ksiądz” autorstwa Jeana de La Brète to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść skupia się na życiu młodej dziewczyny o imieniu Reina, która dorasta w trudnych warunkach – w domu, którym rządzą jej surowa ciotka oraz dobroserceński miejscowy ksiądz. Podczas swojej dzieciństwa Reina stacza się z różnymi problemami dotyczącymi autorytety, edukacji i rozwoju niezależności; przy tym pokazuje swój humor oraz młodzieżową odwagę w sprzeciwie wobec określonych reguł. Na początku powieści poznajemy Reinę, która sama siebie opisuje jako dość niską i ma trudności z wyobrażeniem o sobie oraz z relacją z wysoką i nieprzyjazną ciotką. Po śmierci rodziców Reina jest przyjęta przez swoją ciotkę, która zgodza się na jej wychowanie wyłącznie ze względu na korzyści finansowe. Taka sytuacja nadaje powieści lekkiego, ale jednocześnie poruszającego tonu; pokazuje złośliwą naturę Reiny, jej kontrowersyjne, ale pełne afektu stosunki z księdzem, który ją edukuje, oraz jej cichą opór wobec uciskowej władzy ciotki. Powstaje tak pretekst do opowieści o dorastaniu, samodzieleniu się i konflikcie pomiędzy indywidualnością a społecznymi oczekiwaniami.