Herman Heijermansning “Diamantstad” romani XX asr boshlarida yozilgan. Kitob Amsterdamdagi yahudiy jamoasining hayot haqiqatlarini chuqur tahlil qilib, xotiralar va chuqur kechinmalarga to‘la o‘zgargan mahallaga qaytib kelgan Eleazar kabi shaxslar duch keladigan ijtimoiy muammolar va qiyinchiliklarni o‘rganadi. Kitob boshida Eleazar Amsterdamga yetib keladi: u nostalgiya tuyg‘usini his qilsa-da, so‘nggi tashrifidan beri shaharning tanazzulga yuz tutganining achchiq haqiqatlariga duch keladi. U yahudiylar mahallasining tanish manzaralarini kuzatar ekan, quvonch va qayg‘u tuyg‘ulari, shuningdek, o‘zini o‘rab turgan ildiz otgan qashshoqlik va tanazzulga nisbatan achchiqlik bilan kurashadi. Uning tufli tozalovchi yahudiy va ravvin kabi boshqa qahramonlar bilan muloqotlari jamoa boshidan kechirayotgan qiyinchiliklarga e’tibor qaratib, qashshoqlikda yashayotganlarning turmush sharoitlari haqidagi yorqin tasvirlar va o‘tkir mulohazalar fonida ijtimoiy tengsizlik mavzusini yoritadi. Boshlanish qissada chuqurroq ijtimoiy muammolar o‘rganilishidan darak beruvchi, xayolni ta’qib qiladigan ohangni belgilaydi.