«Гартэнза» Джона С. К. Эбата — гістарычнае апавяданне, напісанае ў канцы XIX стагоддзя. У творы разглядаюцца жыццё і эпоха Гартэнзы дэ Багарнэ, падчаркі Напалеона Банапарта, на фоне драматычных падзей Французскай рэвалюцыі і яе наступстваў. Апавяданне раскрывае не толькі выпрабаванні і трыумфы галоўнай гераіні, але і складаныя ўзаемаадносіны ды грамадскія змены, якія вызначалі яе эпоху. У пачатку кнігі прадстаўлена Жазэфіна, маці Гартэнзы, і распавядаецца пра яе цяжкасці з ранніх гадоў, у тым ліку пра шлюб, заключаны пад прымусам, і бурныя наступствы Французскай рэвалюцыі. Па меры развіцця апавядання падкрэсліваецца непахісная любоў Жазэфіны да сваіх дзяцей нават сярод палітычных хваляванняў і асабістых трагедый, кульмінацыяй якіх стала пакаранне смерцю яе першага мужа. Захапляльныя першыя раздзелы ствараюць аснову для ўзвышэння Гартэнзы пры імператарскім двары як дачкі Напалеона і раскрываюць тэмы вернасці, кахання і складанасці сямейных сувязяў у рэвалюцыйную эпоху.