«Беатрыса» Х. Райдэра Хагарда — раман, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У цэнтры сюжэта — Беатрыс Грэйнджэр, маладая жанчына, якая перажывае страту маці і разважае пра сваё жыццё ў змрочным прыбярэжным краявідзе. Повествование раскрывае тэмы кахання, страты і чалавечага духу, калі Беатрыс успамінае сваё мінулае і сутыкаецца са значнымі падзеямі, што прыводзяць да глыбокіх пераменаў. У пачатку кнігі Беатрыс стаіць на скалах Дог-Рокс, назірае за спакойным морам і разважае пра сваё жыццё ды памяць пра маці, якая памерла сем гадоў таму. Яе роздум перапыняе туман, што сімвалізуе нявызначанасць яе будучыні. Тым часам мы знаёмімся з Джэфры Бінгэмам, умелым паляўнічым, які поўны рашучасці здабыць дзічыну. Па меры развіцця сюжэта іх шляхі перасякаюцца: Беатрыс, заблукаўшы ў тумане падчас веславання, мімаволі дапамагае Джэфры ў пагоні за падстрэленай птушкай, адкрываючы шлях да іх непазбежнага збліжэння сярод выпрабаванняў, якія іх чакаюць. Гэтая пачатковая завязка стварае насычаную эмоцыямі атмасферу і прадказвае цяжкасці, з якімі абодвум героям давядзецца сутыкнуцца, праходзячы праз свае лёсы, пераплеценыя каханнем і нягодамі.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/Beatrice_(novel))