„Historia procesów czarowniczych według Wilhelma Gottlieba Soldana. Tomy drugi i trzeci” jest dziełem historycznym napisanym u schyłku XIX wieku. To opracowanie dogłębnie analizuje złożoną i bolesną historię procesów czarowniczych, skupiając się szczególnie na wydarzeniach w Niemczech oraz innych krajach podczas późnego średniowieku i wczesnej ery nowożytności. Soldan bada kulturne, religijne i społeczne aspekty tych procesów, przywołując postaci i idee, które miały wpływ na ich rozpoczęcie i tok. W pierwszym tomie opisuje wkład kluczowych postaci historycznych, zwłaszcza Cornelia Agrippy von Nettesheima i Johanna Weiera, którzy kwestionowali panujące wtedy superstycje dotyczące czarownictwa. Opowiada o życiu Agrippy na początku jego kariery oraz o jego literackich sprzeciwach wobec tej praktyki, co stanowiło preludium do dalszych debat o naturze procesów czarowniczych w okresie renesansu. Johann Weier dalej rozwija argumenty przeciwko praktykom inkwizycji, podkreślając niesprawiedliwe traktowanie oskarżonych. Taki wstęp umożliwia zrozumienie ideologicznego kontekstu, w którym rozpoczęły się te procesy, przygotowując czytelnika do dogłębnego analizowania ich katastroficznego wpływu na społeczność.