«دومیانو: داستان خانوادهای فقیر» اثر جولییو کارکانو، رمانی است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این روایت حول محور struggles یک خانواده تهیدست میچرخد و بهویژه بر شخصیت دومیانو تمرکز دارد؛ پسری که باید با چالشهای ناشی از مرگ پدرش، سرباز سالخورده ناپلئون، روبهرو شود. کتاب به موضوعاتی چون فقر، وظیفه و عشق خانوادگی میپردازد و تصویری اجمالی از زندگی مردم عادی در آن دوران ارائه میدهد. در آغاز داستان، با وضعیت اسفبار خانواده پس از نزدیک شدن مرگ ویتوره، بزرگ خانواده و سرباز کهنهکار، آشنا میشویم. هنگامی که خانواده برای واپسین لحظات زندگی ویتوره گرد هم میآیند، خاطرات خود و تأثیر فقر بر زندگیشان را مرور میکنند. پس از مرگ او، دومیانو مسئولیت را بر عهده میگیرد و درباره آینده خود، مادرش ترزا و خواهر و برادرهایش، چلسو و استلا، میاندیشد. در آمیزهای تأثیرگذار از اندوه و عزم، اراده دومیانو برای حمایت از خانوادهاش و جستوجوی زندگی بهتر آشکار میشود و زمینه را برای داستانی سرشار از تابآوری و آزمونهای تهیدستان در دوران سختی فراهم میکند.