‘L’Olimpia’ van Giambattista della Porta is een komische toneelstuk dat waarschijnlijk in de vroege 17e eeuw is geschreven. Dit werk weerspiegelt de levendige sfeer van het Italiaanse theater uit die tijd en richt zich op thema’s als liefde, bedrog en sociale dynamieken. De handeling draait om de titelheldin Olimpia, die zich bevindt in een liefdesdriehoek: terwijl haar moeder plannen maakt voor haar huwelijksleven met kapitein Trasilogo, verlangt ze diep van binnen naar Lampridio, de man van wie ze echt houdt. In het proloog wordt de toeschouwer voorgesteld aan de charmante Olimpia; zij wordt gezien met een mengeling van bewondering en kritiek, aangezien ze aarzelt om in de schijnwerper te treden. De openingsscènes laten Olimpia zien als een persoon die worstelt met de vraag of ze de ambities van haar moeder moet nakomen of zich moet toegeven aan haar liefde voor Lampridio. Balia en Anasira voeren gesprekken waarin het dilemma van Olimpia wordt uitgelicht en er wordt gesuggereerd dat er een zorgvuldig geplande strategie is om dit ongewenste huwelijksleven te voorkomen. Dit mengsel van humor en dramatische spanning vormt de kern van het verhaal. De eerste scènes leggen de basis voor een verhaal dat rijk is aan komische elementen en emotionele spanning.