‘La Cintia’ van Giambattista della Porta is een theaterkomedie die werd geschreven in de vroege 17e eeuw. Het werk behandelt op subtiele wijze thema’s als liefde, identiteit en misleiding, met als centrale figuur Cintia, die zich voordekt als man om te kunnen omgaan met de complexiteiten van haar romantische relaties. De handeling speelt voornamelijk in Napels en biedt een inkijk in de maatschappelijke normen en verwachtingen van die tijd met betrekking tot gender en relaties. In het begin van ‘La Cintia’ worden de personages bezig gezien met de voorbereidingen voor een theateruitvoering. De proloog introduceert Sebeto, een personificatie van de rivier, die de pracht van Napels bewondert, waardoor we iets te weten komen over de culturele achtergrond waarin het stuk zich bevindt. Vervolgens ontmoeten we Cintia, die met haar oude dienaar Mitiato praat over haar onbeantwoorde gevoelens voor Lidia en over de wensen van haar vader dat ze zou trouwen. Cintia vertelt hoe ze zich als man verkleedt om haar problemen te kunnen oplossen. Hierdoor ontstaat een reeks misverstanden en romantische verwikkelingen die het hele stuk door worden gevolgd. De dialogen zijn rijk aan humor en emotionele spanning, waardoor Cintia niet alleen wordt neergezet als een slimme en vastberaden persoonlijkheid, maar ook als een slachtoffer van maatschappelijke drukken op het gebied van liefde en identiteit.