Zi’an Wei’nin yazdığı “Hua Yue Hen”, muhtemelen 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış bir tarihi romandır. Anlatı, hükümdarlar ve tebaalar, aile üyeleri ve arkadaşlar arasındaki kişisel ilişkiler üzerinden aşk, sadakat ve insan duyguları gibi temaları ele alır. Romanın başkahramanı olan Yu adlı bir bilgin, aşkın karmaşıklıklarını ve toplumsal roller içinde karşılaşılan zorlukları felsefi bir bakış açısıyla inceler. “Hua Yue Hen”in başlangıcında, karakterimizin –muhtemelen Yu’nun– duyguların özünü ve sürekli duyarsızlaşan bir dünyada ilişkilerin doğasını düşündüğü anlar yer alır. Karakter, duygusal bağlara şüpheyle yaklaşan başka bir bilginle diyalog kurar ve karmaşık insan duygularıyla yüklenmiş bir hayattansa, bilimsel araştırmalara adanmış bir yaşamın daha tercih edilebileceğini belirtir. Anlatı, başkahramanın bir dizi düşünceden sonra “Hua Yue Hen” adlı gizemli bir kitap bulmasıyla kişisel bir boyuta bürünür; bu kitap sadece onun ilgisini çekmekle kalmaz, aynı zamanda geçimini sağlamak için hikayelerini kamuya açık bir ortamda anlatmasına da yol açar. İçsel düşünceler ile hikaye anlatımının bu birleşimi, karakterlerin ve duyguların derinlemesine incelenmesi vaat eden bir anlatı atmosferi yaratır.