„Dziennik szaleńca” autorstwa Xun Lu to opowiadanie wydane w 1918 roku. Napisane w języku potocznym chińskim, to pionierskie dzieło, które przedstawia notatki z dziennika mężczyzny, który przekonuje się, że wszyscy wokół niego – rodzina, mieszkańcy wioski, a także sama społeczność – uprawiają kanibalizm. Poprzez swoje coraz bardziej paranoiczne obserwacje odkrywa wzmianki o „jedzeniu ludzi” nawet w starożytnych tekstach konfucjańskich. Opowiadanie używa szaleństwa jako narzędzia do krytyki tradycyjnej chińskiej kultury i wartości, a zakończa się desperatnym apelem o „ratunek dzieci” w społeczności uwięzionej w okowach represywnych obyczajów.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Diary_of_a_Madman_(Lu_Xun))