«فایدهگرایان انگلیسی، جلد دوم» اثر لزلی استیفن، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب عمدتاً بر شخصیتهای مهم مرتبط با جنبش فایدهگرایی، بهویژه جیمز میل، تمرکز دارد و تحول اندیشهٔ فایدهگرایانه و کاربردهای آن را در جنبشهای گوناگون اصلاحی آن دوره بررسی میکند. این اثر بر تعامل میان اندیشههای فلسفی و اصلاحات عملی در نظریهٔ سیاسی و ساختارهای اجتماعی تأکید دارد. استیفن در آغاز این جلد جیمز میل را معرفی میکند و زمینه را برای بررسی زندگی اولیه، تحصیلات و تأثیر عمیق او بر شکلگیری فلسفهٔ فایدهگرایی فراهم میسازد. میل بهعنوان شخصیتی تصویر میشود که تربیت اسکاتلندی و رابطهاش با جرمی بنتام او را شکل داده بود؛ کسی که از او تعهد به ترویج و دفاع از اصول فایدهگرایی را به ارث برده بود. بخش آغازین به دشواریها و بلندپروازیهای میل میپردازد و تلاشهای اولیهٔ او در الهیات، چالشهایی را که در یافتن شغلی باثبات با آنها روبهرو شد، و سرانجام رویآوردنش به روزنامهنگاری و آموزش را شرح میدهد؛ مسیری که زمینهساز مشارکتهای بعدی او در اصلاحات سیاسی و اجتماعی شد.