„Złote serca” Cornelia Johanna Kievieta to powieść historyczna napisana na końcu XIX wieku. Książka barwnie opisuje burzliwe czasy końca XV wieku, z szczególnym akcentem na konflikt między frakcjami Hoeksów a Kabeljauwów w Nizynnych Krajach w okresie pełnym wojen i politycznych intryg. Głównym bohaterem jest Jan van Schaffelaar – odważny rycerz, którego liderstwo i męstwo są poddane próbie, gdy prowadzi swój oddział w zaciekłe bitwy o kontrolę nad miastem Barneveld. W prologu powieści czytelnicy poznają historyczne otoczenie roku 1482 – mała grupa dobrze uzbrojonych jeźdźców, dowodzona przez Jana van Schaffelaara, rusza w stronę Barneveld. W miarę narastania napięcia opowieść pokazuje pierwszy entuziasm i ekscytację przed bitwą z okupującymi siłami wroga, a także tragiczną, lecz bohaterską obronę, gdy oddział zostaje otoczony. Ten rozdział nadaje powieści dramatycznego tonu; ilustruje silne lojalności bojowników oraz straszne okoliczności, z którymi muszą się mierzyć w brutalnym świecie wojny, a także eksponuje tematy odwagi, poświęcenia i walki o honor w chaotycznym świecie.