„Prosty podręcznik do sabotażu na polu bitwy” wydany przez Biuro Strategicznych Usług Stanów Zjednoczonych to publikacja historyczna napisana w początkach lat 40. XX wieku, w okresie II wojny światowej. Ten podręcznik służy jako guide dla zwykłych cywilnych osób, które chcą wykonywać proste akty sabotażu przeciwko nieprzyjacielskim operacjom, bez konieczności specjalnego szkolenia lub wyposażenia. Głównym tematem jest promocja drobnych, dostępnych form oporu, które w połączeniu mogą zakłócić działańia nieprzyjaciela. W podręczniku opisano różne strategie i techniki, które umożliwiają cywilom wykonywanie sabotaży w taki sposób, by to robić dyskretnie i z minimalnym ryzykiem. Są w nim podane konkretnie zalecenia dotyczące celowania w środki transportu, systemy komunikacji oraz przemysłowe obiekty, aby powodować opóźnienia i nieskuteczność nieprzyjacielskich działań. Podręcznik podkreśla siłę wielu osób działających niezależnie, które w połączeniu mogą przyczynić się do większych zakłóceń w planach nieprzyjaciela, zachęcając do wykonywania prostych działań sabotażowych, takich jak pozostawianie narzędzi w niewłaściwym miejscu, opóźnianie komunikacji lub uszkodzenie sprzętu za pomocą przedmiotów codziennego użycia. W ogóle „Prosty podręcznik do sabotażu na polu bitwy” stanowi unikalny dokument historyczny, ilustrujący wysiłki oporu ze strony zwykłych ludzi w czasie wojny oraz wierzę w ich kolektywną siłę.