«مقالهای درباره تخیل خلاق» نوشتهٔ ت. ریبو، اثری علمی است که در اواخر قرن نوزدهم نگاشته شده است. این اثر به پیچیدگیهای خلاقیت میپردازد و بهویژه بر مفهوم تخیل تمرکز دارد؛ مفهومی که ریبو معتقد است در روانشناسی معاصر تا حد زیادی نادیده گرفته شده است. او ماهیت حرکتی تخیل، عوامل عاطفی آن و شرایط عضویاش را بررسی میکند و میکوشد درکی جامع از چگونگی شکلگیری و بیان ایدههای خلاقانه ارائه دهد. بخش آغازین مقاله پیشگفتارهای مترجم و نویسنده را دربرمیگیرد که بر ضرورت درک بهتر تخیل خلاق بهعنوان پدیدهای روانشناختی تأکید میکنند. ریبو استدلال میکند که مطالعهٔ تخیل خلاق بسیار مهم است، اما اغلب نادیده گرفته میشود؛ او آن را در برابر تخیل بازتولیدی قرار میدهد که بهطور گستردهتری بررسی شده است. وی قصد دارد تخیل خلاق را از جنبههای گوناگون تحلیل کند، بر عناصر حرکتی و عاطفی آن تأکید ورزد و چگونگی عملکردش را در فعالیتهای عملی و نیز آفرینش هنری بررسی کند. این پیشگفتارها زمینه را برای بررسی دقیق چگونگی بروز خلاقیت و فرایندهای زیربنایی مؤثر در آن فراهم میکنند و سهمی مهم در حوزهٔ روانشناسی بهشمار میآیند.