„Święty biurokrata: Lekkawa legenda” autorstwa Rudolfa Greinza to satyryczny román napisany na początku XX wieku. Książka bada tematy biurokracji i ludzkiej głupoty przez pryzmat humoru, skupiając się na bohaterze – Świętym Biurokracie, który przedstawiony jest jako patron ludzkiej nierozsądkowości i biurokratycznych absurdów. W prologu poznajemy postać ojca Hilariusa, kluczową dla dalszego rozwoju narracji; przygotowuje on słynną przemówę, w której humorystycznie krytykuje ludzką naturę, porównując ludzi do bydła. Ojciec Hilarius reflektuje również nad swoją miłością do tirolijskich knedlików i wina, co przygotowuje grunt pod narrację pełną dowcipu i ostrożnych spostrzeżeń na temat ludzkiego zachowania. Dzięki temu humorowi uświadomi mu się, że ludzka głupota, podobnie jak biurokracja, potrzebuje swojego patrona świętego – to inspiruje go do stworzenia legendy o Świętym Biurokracie. Opowieść łączy religijne tematy z lekką atmosferą, tworząc w ten sposób satyryczną historię, która pokazuje komiczną stronę ludzkiej absurdności i instytucjonalnych zawiłości.