„Antygona” Sofoklesa to ateńska tragedia napisana w latach 442 lub 440 p.n.e. Po wojnie domowej, która kosztowała życie dwóch braci, nowy władca Kreon wydaje dekret, zgodnie z którym jeden z nich ma zostać pochowany z honorami, a ciało drugiego musi pozostać nie pogrzebane – to najsurowsze możliwe karanie. Ich siostra Antygona podważa ten dekret, postawiając prawo boskie i lojalność wobec rodziny ponad rozkazy króla. Jej postępowanie doprowadza do katastroficznej serii konfliktów pomiędzy sumieniem osobistym a władzą państwową, miłością a obowiązkami, prawem śmiertelnym a wolą boską.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Antigone_(Sophocles_play))