„Dziennik zewnętrzny Tajwanu” autorstwa Rishenga Jianga, napisany w 1692 roku, to dzieło historyczne powstałe u schyłku XVII stulecia. Książka zajmuje się historią Tajwanu, szczególnie rządzeniem i dziedzictwem rodziny Zheng w okresie przekładania się dynastii Ming na dynastię Qing, przy tym podkreśla istotne wydarzenia i postaci z tego regionu. Autor analizuje zarówno polityczne, jak i wojskowe strategie, które doprowadziły do włączenia Tajwanu do chińskiej imperii. Wstęp do tekstu stanowi przedmówę, która przedstawia kontekst opowieści oraz motywację autora do dokumentowania historii Tajwanu. Risheng Jiang rozmyśla nad znaczeniem działań cesarza Zheng na tle zamieszek i konfliktów towarzyszących upadkowi dynastii Ming. W tekście opisane są próby konsolidacji władzy na Tajwanie, lojalność rodziny Zheng wobec sprawy dynastii Ming, a także wkład i poświęcenia kluczowych postaci takich jak Zheng Chenggong i jego potomki. Autor podkreśla wagę zachowania tej historii jako formy uhonorowania tych, którzy wykazali lojalność i odwagę w trudnych czasach, a tym samym otwiera drogę do dogłębnego zbadania złożonej przeszłości Tajwanu.