Émile Souvestre qalamiga mansub «Au bord du lac» romani XIX asr o‘rtalarida yozilgan. Rivoyat tarixning ta’siri haqidagi mulohazalar bilan boshlanadi: muallif o‘tmish sivilizatsiyalaridan qolgan izlar va ularning bugungi kun bilan qanday qorishib ketgani haqida fikr yuritadi. So‘ng hikoya mag‘lubiyatdan keyin Rim ko‘chalari bo‘ylab namoyish qilib olib o‘tilayotgan kelt asirlari guruhi orasida qolgan Norva ismli ona va uning yosh o‘g‘li Arvinsning kechinmalariga e’tibor qaratadi. Ushbu qissa Rim istilosi fonida azob-uqubat, matonat hamda xo‘jayinlar va qullar o‘rtasidagi ijtimoiy munosabatlar mavzularini yoritadi. Asar boshida muallif Norva va Arvinsning ayanchli taqdirini tasvirlab, ularning harbiy yurish paytida asir olingan keltlardan iborat katta guruh tarkibida ekanlari sababli boshdan kechirayotgan ruhiy kurashlarini ta’kidlaydi. Norvaning o‘g‘lini himoya qilishga bo‘lgan qat’iyligi yaqqol ko‘rinadi, Arvins esa ular duch kelayotgan og‘ir sharoitlarga qaramay, onasining sokin matonatini o‘zida aks ettiradi. Asir qullar sifatida ular Rimning aysh-ishrat markazida sotuvga chiqarilish tamg‘asi bosilgan holda, vaziyatning tartibsizligi va shafqatsilligiga chidashadi. Dastlabki boblar ozodlikka intilish, ona va bola o‘rtasidagi rishta hamda qadimgi Rimdagi qullikning tarixiy sharoiti kabi mavzularni yanada chuqurroq o‘rganish uchun zamin yaratadi; bular jamiyat haqidagi mulohazalar va qahramonlar xarakteriga asoslangan hikoyalarga qiziqadigan o‘quvchilarda aks-sado berishi mumkin.