„Nowy plan granic prowincji Buenos Aires, zaprojektowany w 1816 roku” autorstwa pułkownika D. Pedra Andresa Garcíi jest historiograficznym opracowaniem napisanym na początku XIX wieku. Książka przedstawia zaproponowaną koncepcję ustalenia granic Buenos Aires, odnosząc się do konieczności budowy umocnienia i ustanowienia straży w kluczowych punktach prowincji; to odzwierca społeczno-polityczne realia okresu pokolonialnego. Głównym tematem publikacji są strategie kolonizacji i obrony terytorium w celu zapobiegania atakom plemion rdzennych. W swoim dokładnym rozważaniu García podkreśla ważność ustalenia bezpiecznych granic, aby ochronić osadników przed napadami rdzennych mieszkańców, i omawia różne geograficzne oraz strategiczne aspekty powstania nowych osad. Prezentuje zintegrowaną koncepcję rozwoju prowincji, podkreślając konieczność skutecznego planowania – w tym wyboru żyznych terenów, organizacji społeczności oraz ustanowienia struktur rządowych. García opowiada o swoim doświadczeniu i obserwacjach zdobytych podczas pobytu wśród plemion rdzennych i podkreśla konieczność jednoczesnej obecności wojsk oraz utrzymywania dyplomatycznych stosunków, aby zapewnić stabilność i rozwoj prowincji. To dzieło stanowi istotny dokument ilustrujący pierwsze próby określenia i ugruntowania granic Buenos Aires w obliczu wyzwań związanych z ekspansją terytorialną i stosunkami z plemionami rdzennymi.