„Dwie praskie historie” Rainera Marii Rilke to zbiór opowiadań napisanych na końcu XIX wieku. Książka dotyka tematów pamięci, tożsamości i ludzkiego doświadczenia w kontekście Pragi, z akcentem na życie jej bohaterów. Prezentuje bogate opowieści, które zagłębiają się w złożoności relacji i subtelności społeczno-kulturowego życia w tamtym okresie. W prologu tej książki poznajemy postać Königa Bohuscha, który radzi sobie z komplikacjami swojego świata, interagując z różnymi artystami i intelektualistami w kawiarni. Poprzez jego refleksje i interakcje można zobaczyć napięcie pomiędzy ambicjami a surową rzeczywistością, a także jego walkę z problemem wartości siebie i społecznych percepcji. Taki wstęp przygotowuje grunt do głębszego rozpatrzenia tematów przynależności i poszukiwania sensu w dynamicznym, ale wyzwaniym klimacie Pragi, zwiastując przy tym bolesne historie, które będą opowiadanie dalej.