«Напалеон» Германа Тэадора Шапюі — гістарычнае даследаванне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У кнізе разглядаецца жыццё Напалеона Банапарта — ад яго сціплага паходжання на Корсіцы да ўзвышэння і ператварэння ў аднаго з самых вядомых ваенных правадыроў і імператараў у гісторыі. Яна імкнецца даць уяўленне пра напалеонаўскую эпоху і яе ўплыў на Францыю і Еўропу. У пачатку гэтага аповеду аўтар закладае аснову, падрабязна апісваючы раннія гады жыцця Напалеона Банапарта і распавядаючы пра яго карсіканскія карані на фоне неспакойнай палітычнай сітуацыі. Ён знаёміць чытача з сям’ёй Напалеона, асабліва з яго бацькам Карла і маці Летыцыяй, а таксама паказвае сацыяльна-эканамічныя ўмовы Корсікі таго часу. У тэксце апісваюцца дзяцінства Напалеона, яго навучанне ў Францыі і цяжкасці, з якімі сутыкнулася яго сям’я пасля смерці бацькі. Гэтая пачатковая частка вызначае асноватворныя рысы характару Напалеона і раннія ўплывы, што сфарміравалі яго амбіцыі і будучую дзейнасць.