„Historia sztuki w Chaldei i Asyrii, tom 1 (z 2)” autorstwa Perrota i Chipiezów to opracowanie historyczne napisane na końcu XIX wieku. Celem tych tomów jest przybliżenie dziedzictwa artystycznego oraz cywilizacji starożytnych Chaldei i Asyrii, a także pokazanie zależności między ich sztuką, kulturą a społeczno-politycznym rozwojem. Poprzez dokładną analizę archeologicznych odkryć tekst ma pomóc zrozumieć artystyczne osiągnięcia i historyczne znaczenie tych starożytnych społeczności. Wstęp do tej publikacji stanowi podstawę dla zrozumienia geograficznego i historycznego kontekstu Chaldei i Asyrii; przedstawia te cywilizacje jako narody, które rozwinęły się na aluwialnych równinach pomiędzy rzekami Tigris i Eufrat, a także podkreśla dualność ich rozwoju w związku z naturalnym otoczeniem. Autorzy zaznaczają różnice pomiędzy tymi dwoma regionami oraz opisują proces transformacji mieszkańców z nomadycznego na osiadły, rolniczy styl życia – co w końcu doprowadziło do powstania bogatego kulturowego i artystycznego dziedzictwa. Początkowe rozdziały wyjaśniają także podstawowe charakterystyki chaldejsko-asyryjskiej cywilizacji: jej geograficzne granice, zasoby naturalne oraz rolę rzek w rozwoju osadnictwa i kultury.