The Astronomy of Milton's 'Paradise Lost'
دربارهٔ این کتاب
«نجوم‌شناسیِ «بهشت گمشده» اثر میلتون» نوشتهٔ توماس ناتانیل اورچارد، اثری علمی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر بر موضوعات نجومیِ موجود در منظومهٔ حماسی «بهشت گمشده» اثر جان میلتون تمرکز دارد و به بررسی پیوند ادبیات و نجوم در قرن هفدهم می‌پردازد؛ به‌ویژه در ارتباط با دانش و نظریه‌های آن دوره که بر نوشته‌های میلتون تأثیر گذاشتند. کتاب با یادداشت رونویس‌کننده آغاز می‌شود و سپس به پیشگفتاری می‌رسد که در آن نویسنده قصد خود را برای بررسی ارجاعات نجومی میلتون در این منظومه بیان می‌کند. اورچارد از مشارکت‌های اخترشناسان و پژوهشگران ادبی گوناگونی که بر درک او از مفاهیم نجومی تأثیر گذاشته‌اند، قدردانی می‌کند. فصل نخست با ارائهٔ مروری تاریخی بر نجوم، زمینه را فراهم می‌سازد و تحول آن را از دوران باستان تا عصر جدید شرح می‌دهد و به چهره‌های مهمی چون کوپرنیک، کپلر و تیکو براهه اشاره می‌کند. این فصل بر زیبایی sublime و پیچیدگی کیهان تأکید می‌ورزد و شیفتگی دیرینهٔ بشر به اجرام آسمانی را بازمی‌تاباند و بدین ترتیب، بنیانی برای تحلیل اثر میلتون از دریچهٔ دانش نجومی معاصر فراهم می‌کند.
