«درآمدی بر علم جامعهشناسی» نوشتهٔ رابرت ازرا پارک و ای. دابلیو. برگس، اثری علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر متنی بنیادی برای درک جامعهشناسی به شمار میرود و اصول، روششناسیها و اهمیت مشاهده در مطالعهٔ پدیدههای اجتماعی را تشریح میکند. متن، مجموعهای گسترده از مطالب جامعهشناختی، چارچوبهای مفهومی و نمونهها را در هم میآمیزد تا جامعهشناسی را برای دانشجویان و پژوهشگران به یک رشتهٔ تعاملی و جذاب تبدیل کند. در آغاز کتاب، نویسندگان قصد خود را برای ایجاد رویکردی جامع و در عین حال نظاممند به جامعهشناسی شرح میدهند؛ رویکردی که مشارکت خواننده و تفکر انتقادی را تشویق میکند. آنان بر ضرورت آن تأکید دارند که دانشجویان پدیدههای اجتماعی را بهطور فعال مشاهده کنند و دادههای خود را گردآوری کنند و از یادگیری منفعلانه فراتر روند. نویسندگان از طریق گزیدهها و بررسیهای گوناگون، زمینه را برای درکی علمی از جامعه فراهم میکنند و بر این باورند که جامعهشناسی نهتنها باید واقعیتها را گردآوری کند، بلکه باید دیدگاهها و رفتارهایی را که بر ساختارهای اجتماعی تأثیر میگذارند نیز تحلیل کند. مقدمه بر ضرورت تمایز روشن میان روشهای جامعهشناختی و تاریخی تأکید میکند و چارچوبی برای فصلهای بعدی فراهم میآورد که به موضوعات و مفاهیم خاص جامعهشناختی میپردازند.