«ماکس و موریس: داستانی کودکانه در هفت نیرنگ» اثر ویلهلم بوش، داستانی مصور و منظوم است که در سال ۱۸۶۵ منتشر شد. این روایت آلمانیِ سیاهطنز، ماجراهای دو پسر شیطان را در هفت شیطنت فزاینده دنبال میکند که همسایگانشان را به ستوه میآورند—از به دام انداختن مرغها و آزار یک خیاط گرفته تا پر کردن پیپها با باروت و دزدیدن شیرینیها. این اثر بدیع که سراسر در قالب دوبیتیهای قافیهدار روایت میشود، تأثیری ژرف بر تاریخ کمیکاستریپ گذاشته و همچنان عمیقاً در فرهنگ آلمانیزبان ریشه دارد؛ جایی که این زوج پوزخندزن نماد خودِ شیطنتهای کودکانهاند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Max_and_Moritz