“Het onbekende leven van Jezus Christus” van Nicolas Notovitch is een historisch verslag dat aan het einde van de 19e eeuw is geschreven. Het boek onderzoekt de minder bekende aspecten van het leven van Jezus Christus en richt zich in het bijzonder op Notovitch’ reizen in Tibet, waar hij naar eigen zeggen oude teksten over Jezus ontdekte. De auteur verdiept zich in deze kronieken om het leven van Jezus te belichten vanuit een perspectief dat doorgaans niet in de christelijke leer voorkomt. Aan het begin van het verhaal vertelt Notovitch over zijn reizen door het Oosten, in het bijzonder over zijn reis naar Tibet in 1887, gedreven door een zoektocht naar kennis over oude manuscripten betreffende Jezus. Hij vertelt over zijn ontmoetingen met boeddhistische monniken, die hem vertellen over belangrijke teksten die in Lhasa worden bewaard en die het leven van Jezus beschrijven, naar wie zij verwijzen als “Issa”. Terwijl hij zijn reis door bergachtige gebieden en dorpen voortzet, maakt hij kennis met verschillende culturele en religieuze gebruiken die parallellen trekken tussen het boeddhisme en het christendom, wat wijst op een diepgaande verkenning van de spirituele verbanden tussen beide religies. Dit openingsgedeelte vormt de basis voor Notovitch’ onderzoek naar het leven en de leer van Jezus, gezien door de lens van het Tibetaans boeddhisme, en belooft een intrigerend verslag van zijn bevindingen.