„Nieznane życie Jezusa Chrystusa” Nicolasa Notovitcha to relacja historyczna napisana pod koniec XIX wieku. Książka bada mniej znane aspekty życia Jezusa Chrystusa, koncentrując się szczególnie na podróżach Notovitcha po Tybecie, gdzie, jak twierdzi, odkrył starożytne teksty dotyczące Jezusa. Autor zagłębia się w te kroniki, aby rzucić światło na życie Jezusa z perspektywy, której zazwyczaj nie spotyka się w naukach chrześcijańskich. Na początku narracji Notovitch opowiada o swoich podróżach po Orientzie, a zwłaszcza o wyprawie do Tybetu w 1887 roku, podjętej z pragnienia zdobycia wiedzy o starożytnych manuskryptach dotyczących Jezusa. Relacjonuje spotkania z buddyjskimi mnichami, którzy mówią mu o ważnych tekstach przechowywanych w Lhasie, opisujących życie Jezusa, nazywanego przez nich „Issą”. Kontynuując podróż przez górskie regiony i wioski, doświadcza rozmaitych praktyk kulturowych i religijnych, które ukazują podobieństwa między buddyzmem a chrześcijaństwem, sugerując pogłębioną analizę duchowych powiązań między obiema religiami. Ten początkowy fragment przygotowuje grunt pod śledztwo Notovitcha dotyczące życia i nauk Jezusa widzianych przez pryzmat buddyzmu tybetańskiego i zapowiada intrygującą relację z jego odkryć.