«Рыбныя гісторыі» Зэйна Грэя — зборнік аўтабіяграфічных апавяданняў пра рыбалку, напісаных у пачатку XX стагоддзя. Кніга перадае сутнасць захопленага імкнення Грэя злавіць розныя віды рыб, яскрава апісваючы яго прыгоды і сустрэчы ў розных месцах рыбалкі. На працягу аповеду ён разважае як пра вострыя адчуванні ад пагоні, так і пра глыбейшую філасофію рыбалкі, ствараючы багатую карціну прыроды і спорту. У пачатковай частцы кнігі чытачы знаёмяцца з рыбацкім досведам Грэя на рацэ Пануко ў Мексіцы. Ён апісвае падарожжа са сваім правадніком Атталана, якое пачынаецца з прадчування, але паступова ператвараецца ў барацьбу з капрызамі прыроды, калі яны спрабуюць злавіць тарпонаў сярод прыгажосці наваколля. Грэй яскрава паказвае хваляванне і расчараванне рыбалкі, кульмінацыяй чаго становіцца момант, калі яму амаль удаецца злавіць вялізнага тарпона, але ў вырашальны момант ён зрываецца. Гэты фрагмент задае тон усяму зборніку, падкрэсліваючы супрацьпастаўленне трыумфу і страты, уласцівае мастацтву рыбалкі.