„Biegunek” Františka Omelki to powieść napisana w połowie XX wieku. Akcja rozgrywa się w Nome na Alasce w okresie wyjątkowo stresowego, gdy epidemia difterii zagroża lokalną populację, szczególnie dzieci. Opowieść dotyczy doktora Welcha i jego niebezpiecznej misji transportu życiodajnego serumu przez trudne alaskańskie tereny, a także porusza tematy odwagi, poświęcenia i współpracy w grupie. W openingu powieści przedstawione są surowe warunki życia w Nome – zimowy wieczór w styczniu 1925 roku, gdy lokalna społeczność przygotowuje się do przedstawienia dla dzieci. Atmosfera diametralnie zmienia się, gdy wykrywa się, że doszło do epidemii difterii, co powoduje panik wśród mieszkańców. Gdy doktor zdaje sobie sprawę z nagłej konieczności dostawy serumu, szybko przygotowuje plan realizacji biegunku – grupy ludzi gotowych przewieźć serum z Nenany do Nome. Nagła potrzeba pomocy jest wyraźnie odczuwalna; są wzywani wolontariusze, a pojawiają się postaci gotowe poświęcić swoje życie dla dobra innych.