«پرتو خدا: رمان» اثر آنتون جولییو باریلی، رمانی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان در بستر قرن شانزدهم رخ میدهد و حول خانوادهٔ اشرافی فیِسکی میچرخد و بر شخصیت بارتولومئو فیِسکو و همسر زیبایش، جووانا، تمرکز دارد؛ آنها در پسزمینهای سرشار از جزئیات رویدادهای تاریخی و تبار خانوادگی، با پیچیدگیهای عشق، وفاداری و دسیسههای سیاسی دستوپنجه نرم میکنند. در آغاز رمان، خواننده با چشمانداز دیدنیای آشنا میشود که «رودخانهٔ زیبا» توصیف شده است، و نیز با تاریخچهٔ خانوادهٔ فیِسکی و قلمرو آنان. با شخصیتهای مهمی مانند دون گارسیا، نگهبان قلعهٔ آنان، و جووانای افسونگر آشنا میشویم؛ زنی که نهتنها بهسبب زیباییاش، بلکه بهدلیل طبیعت دلسوزانهاش نسبت به مردم سرزمین خود نیز مورد احترام است. روایت به فضای سیاسی آن دوران اشاره دارد و از تنشها با جناحهای رقیب در جنوا و دگرگونی بخت شخصیتها سخن میگوید. همزمان با کاوش در روابط و وفاداریها، متن زمینه را برای درام پیشِ رو فراهم میکند و از خوانندگان دعوت میکند در این بستر تاریخی پرجنبوجوش، با مخاطرات عاطفی و سیاسی داستان همراه شوند.