رمان «Il Libro Nero» نوشتهٔ آنتون جولیо باریلی، در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان در فضایی قرونوسطایی رخ میدهد و حول قلعهای به نام روکّامالا میچرخد و بر زندگی ساکنان آن، بهویژه کنت جوانمرد، اوگو، و رویدادهای اسرارآمیزی که پیرامون او رخ میدهند تمرکز دارد. روایت به مضامینی چون خرافات، پویاییهای اجتماعی و جستوجوی خوشبختی از دیدگاه شخصیتهای گوناگون، مانند شاهیندار، استاد بندیکیت، و رومئوی افسونگر، اشاره میکند. در آغاز رمان، هنگامی که خورشید بر فراز قلعهٔ روکّامالا غروب میکند، با فضای شوم و ominous آن آشنا میشویم؛ جایی که شخصیتها خود را برای ورود مهمانی اسرارآمیز آماده میکنند. روایت بهسرعت استاد بندیکیت را معرفی میکند؛ کسی که دربارهٔ خوشبختی کنت و آمدن قریبالوقوع مهمانی، احساساتی شوم دارد. با وجود اندوه کنت اوگوی لافزن و شوخطبع، از طریق داستانهایی دربارهٔ شیطانی که در برج صومعهای سابق زندگی میکند، به امور فراطبیعی اشاره میشود. فیوردالیزوی جوان در دیدارهای شاعرانهٔ خود، همراه با رومئوی اسرارآمیز، داستانهایی از عشق، دوستی و پرسشهای هستیشناختی را در هم میآمیزد؛ داستانهایی که از کاوشی عمیقتر در ماهیت خوشبختی و امور فراطبیعی خبر میدهند و زمینه را برای درامی که در میان دیوارهای سنگی قلعه unfolding مییابد، فراهم میکنند.