„Miłość (trilogia)” Christosa Christovasilisa to narracyjne dzieło, najprawdopodobniej napisane na początku XX wieku. Składa się z trzech powiązanych ze sobą opowieści, które eksplorują tematy miłości i losu poprzez postaci występujące w nich. W pierwszej części poznajemy piękną młodą kobietę, córkę osoby uwięzionej w jakimś miejscu; jej tęsknota za odpowiednim partnerem stanowi istotny element napięcia w całej historii. Na początku książki spotykamy tę delikatną i eteryczną młodą kobietę, która żyje w starożytnym zamku, otoczona ochronnymi siłami oraz licznymi kandydatami do ręki. Mimo wielkiej uwagi, jaką otrzymuje, pozostaje nieruchoma w swoim dążeniu do znalezienia prawdziwie godnego partnera – takiego, który odzwierci siłę i piękno. Gdy ten młody człowiek słyszy jej pieśń, odkrywa w sobie nową energię, dzięki której udaje mu się uwolnić i szukać jej. Ten pierwszy rozdział stanowi przygotowanie do dalszej eksploracji tematów pożądania, tożsamości oraz trudności, z którymi musi stawić czoła ktoś, kto zakocha się. Te motywy są centralne w całej trilogii.