„Minna” Karla Gjellerupa to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść rozpoczyna się od refleksji młodego Danii o swoim życiu i zajęciach w czasie upalnej fali w Dreźdnie; wyraża on pragnienie bardziej intensywnego, pełnego życia, oddalonego od środowiska akademickiego. Doświadczenia i spotkania bohatera otwierają drogę tematom miłości, tęsknoty oraz eksploracji kulturowej – zwłaszcza gdy okazuje się, że przyciąga go ciekawa młoda nauczycielka o imieniu Minna. W prologu powieści poznajemy głównego bohatera, który opisuje duszący upał oraz chęć ucieczki do idylicznej regionu Saska. Po kilku dniach postanawia wynająć pokój w skromnej willi, gdzie spotyka Minnę Jagemann – nauczycielkę z arystokratycznej rodziny. To przypadkowe spotkanie budzi w nim ciekawość i fascynację. W toku dalszych wydarzeń, będących częścią jego życia w tym przyjaznym otoczeniu, bohater zaczyna rozmyślać nad złożonymi tematami tożsamości i osobistych więzi, co stanowi podstawę dla dalszych relacji i konfliktów, charakterystycznych dla ludzkiego doświadczenia.