Visconde de Alfredo d'Escragnolle Taunayning «Scenas de Viagem» asari XIX asr oxirida yozilgan tarixiy bayondir. Asar Braziliyadagi Taquari va Akidauana daryolari oralig‘idagi tadqiqot ekspeditsiyasining tasviriy xotirasi bo‘lib xizmat qiladi hamda muallifning ushbu mashaqqatli safar chog‘idagi kechinmalari va kuzatuvlarini yoritadi. Rivoyatda nafaqat duch kelingan geografik va botanika manzaralari, balki ekspeditsiya jamoasi boshdan kechirgan ruhiy va jismoniy qiyinchiliklar ham tasvirlanadi. Xotiralarning bosh qismida muallif muhim tadqiqotga tayyorgarlik ko‘rar ekan, o‘z mulohazalarini bayon qiladi va bu uning burch tuyg‘usi hamda oldinda turgan safar haqidagi xavotirini ochib beradi. U o‘zini va hamrohi doktor Antonio Florensio Pereyra do Lagoni tanishtirib, ularning malakasini va topshiriqning mashaqqatliligini ta’kidlaydi. Ular Taquari daryosi yaqinidagi qarorgohidan yo‘lga chiqishar ekan, rivoyatda ular bosib o‘tadigan manzara jonli tasvirlanadi: atrof-muhitdagi to‘siqlar, suv bosgan hududlar orqali noaniq yo‘l topish va safdosh askarlarini tark etishning ruhiy og‘irligi ko‘rsatiladi. Ushbu dastlabki qism Braziliya yovvoyi tabiatining fonida tabiiy go‘zallik, omon qolish sinovlari va chuqur mushohadalarga boy hikoyaning ohangini belgilaydi.