«Пікавая дама» Аляксандра Сяргеевіча Пушкіна — апавядальны твор, які можна аднесці да катэгорыі апавядання або аповесці, напісаны ў пачатку XIX стагоддзя ў эпоху рамантызму. У цэнтры сюжэта — тэмы азартных гульняў і звышнатуральнага, а таксама даследаванне таго, як лёс і выпадковасць уплываюць на жыццё персанажаў, асабліва праз сімвалічнае выкарыстанне ігральных карт. Сюжэт разгортваецца вакол Германа, маладога інжынера, апантанага раскрыццём сакрэту трох бяспройгрышных карт, якімі, паводле чутак, валодае старая графіня — у маладосці майстэрская азартная гульчыха. Герман, імкнучыся задаволіць свае жаданні і амбіцыі, усё больш засяроджваецца на здабыцці сакрэту графіні, што вядзе яго на змрочны шлях, поўны маральных дылем і трагічных наступстваў. У творы майстэрска пераплятаюцца элементы кахання, здрады і вар’яцтва, а кульмінацыяй становіцца жахлівы фінал, які разважае пра наступствы азартнай гульні не толькі з багаццем, але і з уласнай душой. Урэшце імкненне Германа да багацця і ўлады прыводзіць яго да краху, выяўляючы небяспеку неўтаймаваных амбіцый і звышнатуральных сіл, што кіруюць лёсам.