کتاب «گفتوگو: کاستیها و ظرافتهای آن» اثر اندرو پی. پیبادی، مجموعهای است که به بررسی اصول حاکم بر ارتباط مؤثر میپردازد و در میانهٔ قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر میکوشد بینشهایی دربارهٔ چگونگی مشارکت در گفتوگویی فرهیخته ارائه دهد و در عین حال، دامهای رایج در گفتار انگلیسی را شناسایی کند. متن خطاب به دختران جوان است و بر اهمیت نقش آنان در شکلگیری گفتوگوی اجتماعی تأکید میکند و ضرورت فصاحت و درستی را هم در زبان گفتاری و هم در زبان نوشتاری برجسته میسازد. آغاز اثر شامل خطابهای است که در دبیرستان دخترانهٔ نیوبوریپورت ایراد شده است؛ جایی که نویسنده از دعوت خود قدردانی میکند و تمایلش را برای ارائهٔ توصیههای سودمند دربارهٔ موضوع گفتوگو ابراز میدارد. او نقشهای گوناگونی را که گفتوگو در زندگی انسان ایفا میکند، از ایجاد ارتباطهای شخصی و پرورش دوستیها گرفته تا تعاملات عمومی، تشریح میکند. پیبادی بر اهمیت شکلدادن زودهنگام به عادتهای درست در تلفظ و دستور زبان تأکید دارد و نسبت به عامیانهگوییهای رایج و تعبیرهای اغراقآمیزی هشدار میدهد که میتوانند از توانایی فرد برای برقراری ارتباطی مؤثر و شایسته بکاهند. این خطابه زمینه را برای بررسی آداب گفتوگو فراهم میکند و هم بر انتخابهای سنجیدهٔ زبانی و هم بر پیامدهای اخلاقی گفتار تأکید دارد.