“Faidon” van Plato is een dialoog die in de 4e eeuw v.Chr. werd geschreven. Het werk speelt zich af in een Atheense gevangenis tijdens Socrates’ laatste uren en onderzoekt diepgaande vragen over de onsterfelijkheid van de ziel en het hiernamaals. In gesprekken met de pythagoreïsche filosofen Simmias en Cebes voert Socrates argumenten aan voor het voortbestaan van de ziel na de dood. De dialoog plaatst deze filosofische debatten in de aangrijpende context van Socrates, die zijn terechtstelling afwacht, en verweeft strikt redeneren met een mythologisch verhaal terwijl hij nadenkt over sterfelijkheid en wat daarachter ligt.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Phaedo