„Fedon” Platona to dialog napisany w IV wieku p.n.e. Akcja rozgrywa się w ateńskim więzieniu podczas ostatnich godzin życia Sokratesa, a utwór podejmuje doniosłe pytania o nieśmiertelność duszy i życie pozagrobowe. W rozmowach z pitagorejskimi filozofami Simmiaszem i Kebesem Sokrates przedstawia argumenty przemawiające za przetrwaniem duszy po śmierci. Dialog osadza te filozoficzne rozważania w przejmującym kontekście oczekiwania Sokratesa na egzekucję, łącząc rygorystyczne rozumowanie z narracją mitologiczną w refleksji nad śmiertelnością i tym, co następuje później.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Phaedo