„Głowy: Opowiadania” Gottfrieda Benna to zbiór krótkich opowiadań napisanych na początku XX wieku. Te historie dotyczą tematów związanych z ludzkim doświadczeniem, często eksplorując psychikę, egzistencjalne problemy oraz stosunek między życiem a śmiercią, a to wszystko przez pryzmat postaci takiej jak Rönne – lekarza, który bory się z problemami identyfikacji i konsekwencjami swojej profesji. Na początku tekstu poznajemy młodego lekarza, który niedawno przeszedł z zajmowania specjalistycznych funkcji na rutynową pracę w sanatoriumie. Podczas podróży po Południowej Niemczechii Rönne rozmyśla o swoich doświadczeniach dotyczących ciał umarłych oraz o poczuciu odosobnienia od otaczającego świata. Jego myśli wypełnione są melancholią i introspekcją, gdy przeżywa różne sytuacje – zarówno z pacjentami, jak i kolegami z zespołu – starając się poradzić z ciężarem swojej profesji oraz z ogólniejszymi problemami życia, śmierci i leczenia. Opowieść ma introwertywny charakter i zachęca czytelników, by przez spojrzenie Rönne’go zastanowić się nad złożonością istnienia.