«Τίμαιος, Τόμος Α» اثر افلاطون، گفتوگویی فلسفی است که حدود سال ۳۶۰ پیش از میلاد نوشته شده است. این اثر از زبان تیمائوس، ماهیت و خاستگاه جهان مادی و خودِ بشریت را بررسی میکند. صنعتگری الهی—صانع—با الگوبرداری از کیهان بر اساس صورتهای جاودان، از دل آشوب نظم پدید میآورد. این گفتوگو بررسی میکند که چرا جهان همچون کلیتی واحد، زنده و خردمند وجود دارد و چه چیزی هم زیبایی و هم کاستیهای آن را سبب میشود. این روایت کیهانی پس از توصیف سقراط از یک دولت آرمانی میآید و پیش از داستان آتلانتیس قرار دارد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Timaeus_(dialogue)) Wikipedia page about this book: el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%AF%CE%BC%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%82_(%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82))